Uzaklar Senden Yakın..

ZaManLaRDaN, O ZaMaN..

Mon, 07 Jul 2008 01:01:00 +0300

Sen giderken vurdu
senli depremler.
Kırılan kalp hattı üzerinden
çöktün içime
doKuz şiddetinde.!
Umutların tükendiği yerde
yağmalanırken enkazlarım
sessizce,
bitti
düşlerimin cesareti de..

Oralarda bir yere
tanıdık bir çığlık düştü,
yüreğimin korkularında
yarım kalmış kelimelerimle
sustum.
Gün battı içimde,
bir zaman boşluğunda
"yok" oldum.

**
Aslında
sevmek
beklentiden öteydi,
bir DireNişti yaşama
ve
sığındığım ücra köşelerde
umutlarla ısıtıp düşlerimi,
yeniden
"var" olacağımı

BiliyorduM...

Gelemesem de.. Göremesem de..

Fri, 06 Jun 2008 03:20:00 +0300

Bu gece,

yaşamın yol haritasında dolaştı durdu bütün

                      HaRFleriM.

Kâh siyah beyazdı ifadeler, kâh gökkuşağı renginde.

Kimi zaman, sönük lambalı ıssız sokaklarda coşkulu bir şarkıyı dillendirirken kendince ;

gecenin sessizliği içinde yankılandı hoş nağme.. ( devamı )

Bir kuşun Kanatlarında Uçabilmek Bazen...

Wed, 30 Apr 2008 00:00:00 +0300

Öncelikle ; sayfamda soluklarını hissettiğim tüm dostlarıma,

içten teşekkürlerimle..

Buralarda olabilme zamanım gittikçe kısıtlanıyor sanki ve

bu zamansızlığın içimde yarattığı boşluğu, " dilediğimce sizlere ulaşabilme fırsatı bulamasam da " varlığınız ve sevginizle doldurmaya çalıştığımı da bilmenizi isterim.

*****

Bir süre önceki konuşmalarımızdan birinde ; dostlukları ve kişiye etkilerini sorguladı, sevdiğim biri..

Bazen Cevaplar, Sorulara Suskundur...!

Tue, 08 Apr 2008 23:15:00 +0300

" Mutluluk sorunsuz bir yaşam değil;

onlarla başa çıkabilme yeteneğidir.. "

Aslında iyi bildiğim bu cümle; cevaplandıkça çoğalan birçok soru cümlesiyle birlikte, sabaha dönen vakitlerin derin sessizliğinde, düşüncelerimde dolaştı durdu tekrar tekrar :

İçimizden bir türlü yok edemediğimiz "sevmeye yeteneksiz olmak" gibi bir duygunun etkisi, sorunların çözümünde ne kadar  gözardı edilebilirdi acaba..?

Ya da ; yaşama karşı "genellikle" hırçın davra.. ( devamı )

Biraz Yağmurunuz Var mı.. ?

Tue, 25 Mar 2008 00:01:00 +0200

Yağmurda çok ıslandınız mı hiç..?
Ben ıslandım da..

Aslında; eğer giysileri üzerindeyken denize düşmüş biri varsa, belki beni daha iyi anlayabilirdi.:)
Şaka bir yana, geçen hafta iş çıkışı aniden bastıran müthiş yağmurun,

gökyüzünden birbiri ardına hızla yere düşen kocaman kocaman damlaları beni esir aldığında

"ancak bu kadar olabilirdi " diye, böyle düşündüm bir an..

Sabahki sakin havaya ve güneşin içimi ısıtan ışıklarına aldandığımdan olacak sanırım ki, üzerimde sadece bir hırka, sığınabileceğim bir saçak altı bile olmaksızın ve bulabileceğim bir araca epeyce uzak, sokak ortasında öylece savunmasız kalakaldım işte..

Çok ıslanmamak için önce korunmaya çalışsam da, baktım ne yapsam kaçış yok..

Tut ki...

Sun, 09 Mar 2008 06:00:00 +0200

Işığına vurulup
bir avuç yıldız çaldım gökyüzünden,
tut ki
gözlerindi...

gri bulutlar maviyi kuşattığında

gökkuşağı ısmarladım yağmura

sağanaklar ertesinde,
tut ki
gülüşündü...

bir çift kırlangıç kanadında
göç ' ü bekliyordu gönlüm,
tut ki
hasretindi...

gözlerim gözlerinde tutsak
gülüşün dudağımda nefes nefese.

BİR SEVDİĞİM VAR..!

Mon, 25 Feb 2008 00:00:00 +0200

İlk karşılaşma ve ilk gözgöze gelmemiz, işyerinden eve dönüş mesafesi içinde gerçekleşti..

Orada öylece durmuş, yüzüme dik dik bakıyorken farkettim onu..

Yürüdüğüm güzergâh öyle kalabalık bir sokak sayılmaz. Bu nedenle, bakışlarından epeyce tedirgin oldum sayılır...

Onunla ilgilenmiyor görünerek yanından geçerken, yavaş adımlarla ardımdan geldiğini farkettiğimde, korktum bile sayılır hatta..

Bu korkumu belli etmemeye çalışarak, onu hiç umursamaz bir tavır içersinde, yoluma aynı tempoda devam ettim..

Biraz arkamdan geldikten sonra hızlandı ve önüme geçti.. Kafasını çevirip beni şöyle bir süzdükten sonra, yan sokağa girerek gözden kayboldu..

Sonsuzdu Gecenin Yüzü..

Thu, 07 Feb 2008 01:01:00 +0200



Hükmedemediğim zamanların
ıssız
ışıksız
sukût eden gölgelerinden
bana yansımanı,

hüznümün

tereddütlü karmaşalarında

senli bahanelerle
kayboluşlarımı,

ruhum

Özlemim...

Mon, 28 Jan 2008 09:40:00 +0200



Sokağı boydan boya saran kızarmış hamur kokusuna doğru ne zaman gitti ki ayaklarım..?

... Açık kalmış bir mutfak penceresi önünde, gözlerim kapalı, adımlarım duraksamış , o müthiş kokuyu büyük bir hazla içime çekerken farkedebildim ancak..

" Hadi ama, kalkın artık.. Öğlen oldu neredeyse... "

Kim konuştu şimdi..?

Anneee... !

Hani Birgün..

Thu, 17 Jan 2008 16:00:00 +0200





O ilk mahçup bakışmalar

İlk dokunuş

İlk heyecanı yüreğin,

İlk " seni seviyorum" deyişler...

Yüreğimizde, beynimizde yerleşmiş, unutulamayacak duygusal sağanaklar..

Kendi kuytularında saklanan ve eskimeyen hatıralar,