Haziran 6, 2008 - Gelemesem de.. Göremesem de..

Bu gece,
yaşamın yol haritasında dolaştı durdu bütün
HaRFleriM.
Kâh siyah beyazdı ifadeler, kâh gökkuşağı renginde.
Kimi zaman, sönük lambalı ıssız sokaklarda coşkulu bir şarkıyı dillendirirken kendince ;
gecenin sessizliği içinde yankılandı hoş nağmeler.
Kimi zaman, duygulu bir sözcük olabilme telaşına düştü ve
gölgeli kalabalıkların tutsaklığında kalıp,
anlamını yitirdi oluşturduğu cümleler..
Bazen tek bir söz ; bir başına pek çok şeyi anlatabilirken,
sıcacık kocaman bir tebessüm oluverdi dudaklarda.
Adına " sevgi " dedi, aktı yüreğin derinliklerine doğru ve
mutluluğu yürekten gözlere de <ışıl ışıl> yansıtabilmeyi başardı..
Hepsinin bir araya gelip de ; isyankar gözyaşlarına yine de çaresiz kaldığı ve hiçbir hecenin kırık dökük yüreği onarmaya yetemediği zamanlar da oldu elbette..
Kimbilir, belki de o anda harflerin ruhu eksikti..
" İnsanı en çok sevda tüketirmiş " derler ya ;
harfleri tükettiği de oluyor işte. " şu an olduğu gibi "
Ya da; alfabemin harfleri bir şarkının sözlerine doğru yönelerek, klavyemden firar etmiş de olabilirler. .:)
" Şimdi delicesine sevmek istesem bile, sonbahar sisi çökmüş üstüme, sevincim buruk yine.........."
Rotasız harfler dizisi döndü dolaştı bugün yol haritamda .
Sevgili minicik www.okyonusmelegi.blogcu.com
" sobe" demiş bana.
Artık sobeleri mümkün olduğunca uzaktan izlesem de ;
" melekler birbirini kırmamalı, hele ki minicik olanları" diyerek cevaplıyor ve bundan böyle sobe olayından çekiliyorum.
Gerçi esas konuya da yeterince sahip çıkamamışım ya,
o da başka .:)
Alfabetik sıralanamadı ve aldı başını gitti yine cümleler işte..:)
Düşlerin yorgun hüznü mü saklı her bir zerremde.? Yoksa varolmanın, mutluluğu mu..? Belli değil...
Herkeslere çok sevgilerimle...
MelekZeyno
|